TDS  – co pokazuje TDS wody i jak mierzyć wynik?

TDS, czyli Total Dissolved Solids określa ilość substancji stałych rozpuszczonych w cieczy. Jest to jeden z podstawowych parametrów określających zdatność danej wody do picia. Czym dokładnie jest TDS, jakie substancje mierzy? I jak obniżyć zawartość TDS w wodzie? Zapraszamy do lektury artykułu.

Polecamy

Klarta AQVA

Nablatowy filtr wody z odwróconą osmozą – bez montażu.

Sprawdź

Co pokazuje TDS wody i o czym świadczą wyniki?

Parametr TDS pozwala określić zawartość ruchomych, naładowanych jonów w wodzie. Zaliczają się do nich: sole, minerały oraz pierwiastki rozpuszczone w danej objętości cieczy, a końcowy wynik podawany jest w mg/jednostkę objętości wody.

Obecność w wodzie wyżej wymienionych związków przekłada się bezpośrednio na jej konduktywność, czyli przewodność. Im więcej jonów takich jak: Ca²⁺, Mg²⁺, Na⁺ czy Cl⁻, tym większa zdolność danej próbki wody do przewodzenia prądu.

Przewodność, a twardość wody – czy są tożsame?

Za twardość wody odpowiedzialne są przede wszystkim jony Ca²⁺ i Mg²⁺. Zazwyczaj ich zawartość wiąże się też z wyższą przewodnością elektryczną wody, ponieważ jony te przewodzą prąd.

Z kolei dużej zawartości Na (sodu) oraz Cl (chlorków) sprawia, że woda, choć też będzie dobrze przewodzić prąd, będzie miała niską twardość.

Jak mierzyć zawartość TDS?

Do analizy TDS wody wykorzystuje się specjalne urządzenie zwane miernikiem TDS. Jego zadaniem jest pomiar przewodności elektrycznej wody, która zależy od ilości rozpuszczonych w niej soli i minerałów. Na tej podstawie miernik przelicza wynik na zawartość substancji rozpuszczonych i podaje go w ppm.

Sam pomiar jest prosty i zajmuje kilkanaście sekund:

• Zdejmij nasadkę i włącz miernik.
• Nalej wodę do czystego naczynia, np. szklanki. Nie mierz bezpośrednio w strumieniu z kranu.
• Zanurz elektrody na głębokość wskazaną przez producenta, zwykle 2–3 cm.
• Lekko poruszaj miernikiem, by usunąć pęcherzyki powietrza, i odczekaj ok. 10 sekund, aż wynik się ustabilizuje.
• Odczytaj wynik. Przycisk HOLD pozwala go zatrzymać na wyświetlaczu.
• Po pomiarze opłucz elektrody czystą wodą i załóż nasadkę.

Na wynik wpływa temperatura wody, dlatego warto wybierać mierniki z automatyczną kompensacją temperatury (ATC). Raz na jakiś czas warto też skalibrować urządzenie za pomocą roztworu wzorcowego.

Miernik TDS – jak odczytać wynik?

Liczba na wyświetlaczu miernika to ilość substancji rozpuszczonych w wodzie, najczęściej podawana w ppm (części na milion), co w praktyce odpowiada miligramom na litr. Im wyższy wynik, tym więcej minerałów i soli zawiera woda.

Woda z polskich wodociągów ma zwykle 150–300 ppm, czasem więcej przy twardej wodzie. Po filtrze z odwróconą osmozą wartość zaś spada często do kilkunastu–kilkudziesięciu ppm.

Wynik należy jednak traktować orientacyjnie i zawsze porównywać wynik przed i po filtracji wody.

Wysoki TDS nie musi wcale oznaczać, że woda jest szkodliwa, a niski nie gwarantuje, że jest wolna od bakterii czy pestycydów, bo miernik ich nie wykrywa. Najwięcej mówi porównanie, np. wody z kranu i po filtracji. Jeśli TDS po filtrze zaczyna rosnąć, to sygnał, że wkład lub membrana wymagają wymiany.

Jakie TDS powinna mieć woda? Tabela wyników

*Podane przedziały mają charakter orientacyjny.

Co istotne, polskie przepisy nie określają dopuszczalnego poziomu TDS. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 maja 2026 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi wskazuje natomiast przewodność elektryczną, która nie powinna przekraczać 2500 µS/cm. To parametr wskaźnikowy, informujący o stopniu mineralizacji wody.

W przeliczeniu na TDS odpowiada to w przybliżeniu 1250–1750 ppm, w zależności od współczynnika stosowanego przez miernik i składu mineralnego wody. Dla porównania woda w polskich wodociągach ma zwykle przewodność rzędu kilkuset µS/cm.

Jak obniżyć TDS wody?

Najskuteczniejszą metodą obniżenia TDS w domu jest odwrócona osmoza. Membrana RO zatrzymuje większość rozpuszczonych soli i minerałów, dzięki czemu TDS wody spada często o ponad 90%. Wiele filtrów z odwróconą osmozą ma też filtr remineralizujący, który oddaje wodzie część minerałów i poprawia jej smak.

Filtr remineralizacyjny znajdziesz np. w naszym nablatowym filtrze do wody Klarta AQVA.

Inne metody to destylacja i dejonizacja, stosowane głównie w laboratoriach i przemyśle. Warto wiedzieć, że popularne dzbanki z filtrem węglowym w niewielkim stopniu wpływają na TDS. Poprawiają smak i redukują chlor, ale nie usuwają większości rozpuszczonych soli.

Podobnie zmiękczacz wody wymienia jony wapnia i magnezu na sód, co wpływa pozytywnie na miękkość wody, jednak jej TDS praktycznie się nie zmienia.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Co oznacza skrót TDS?
TDS to skrót od angielskiego Total Dissolved Solids, czyli całkowita zawartość substancji rozpuszczonych w wodzie. Obejmuje głównie minerały i sole, np. wapń, magnez, sód czy chlorki. Wynik podaje się najczęściej w ppm, co w praktyce odpowiada miligramom na litr.

Czy miernik TDS wykryje bakterie w wodzie?
Nie. Miernik TDS mierzy wyłącznie przewodność elektryczną wody, czyli ilość rozpuszczonych jonów. Nie wykrywa bakterii, wirusów, pestycydów ani większości związków organicznych. Aby sprawdzić, czy woda jest bezpieczna mikrobiologicznie, należy wykonać badanie laboratoryjne.

Czy woda z niskim TDS jest zdrowsza?
Niekoniecznie. Niski TDS oznacza, że woda zawiera mało minerałów, np. po filtracji odwróconą osmozą. Nie świadczy to jednak o jej czystości mikrobiologicznej. Z kolei wysoki TDS nie musi oznaczać, że woda jest szkodliwa: wiele wód mineralnych ma bardzo wysoki TDS i jest wartościowym źródłem minerałów.

Jak często mierzyć TDS w filtrze z odwróconą osmozą?
Najlepiej raz w miesiącu oraz zawsze po wymianie wkładów. Wystarczy porównać TDS wody z kranu i po filtracji. Jeśli różnica zaczyna się zmniejszać, a TDS po filtrze rośnie, to znak, że membrana lub wkłady tracą skuteczność i wymagają wymiany.