Dwutlenek węgla jest naturalnym produktem ubocznym oddychania komórkowego wszystkich organizmów żywych. Jego stężenie ograniczają z kolei rośliny, które podczas fotosyntezy pobierają z powietrza CO2 oraz wodę, przekształcając je w energię do wzrostu oraz uwalniany do atmosfery tlen. Co, gdy w pomieszczeniu utrzymuje się nadmiar dwutlenku węgla (stężenie powyżej 1000 ppm)?
Poniżej wyjaśniamy, jak skutecznie chronić się przed nadmiarem CO2 w mieszkaniu i jaką rolę mogą odegrać w tym oczyszczacze powietrza.
Co to jest CO2 i skąd się bierze w mieszkaniu?
CO2, czyli dwutlenek węgla, to bezbarwny i bezwonny gaz, który jest naturalnym składnikiem powietrza. Jego stężenie na zewnątrz wynosi obecnie około 430 ppm (ang. parts per million – liczba cząstek danej substancji na milion cząsteczek powietrza) i rośnie w tempie około 2-3 ppm/rok.
W porównaniu z czasami sprzed rewolucji przemysłowej, obserwujemy wzrost o ponad 50 % (wówczas średnia wynosiła około 280 ppm).
W mieszkaniu poziomem wyjściowym jest więc również około 430-450 ppm. Wszelkie wartości powyżej tej granicy wynikają z obecności ludzi czy zwierząt w pomieszczeniu. Człowiek produkuje bowiem nawet 20 litrów CO2 w ciągu godziny. Zatem im więcej ludzi i zwierząt w danym pomieszczeniu, tym naturalnie poziom dwutlenku węgla rośnie.
Do wzrostu poziomu CO2 przyczyniają się również:
- gotowanie na kuchence gazowej,
- palenie w kominku i zapalanie świec,
- wspomniana obecność zwierząt domowych.
Problemem nie jest samo powstawanie CO2, tylko brak wymiany powietrza. Szczelne okna i niedrożna wentylacja sprawiają, że gaz zamiast uchodzić na zewnątrz, gromadzi się w pomieszczeniach, szczególnie w sypialniach i pokojach z zamkniętymi drzwiami.
Dlatego też kluczowe jest wietrzenie pomieszczeń. Jak jednak wietrzyć pomieszczenie, wiedząc, że za oknami powietrze jest zanieczyszczone? Tu do głosu dochodzą oczyszczacze powietrza,na których wsparcie możesz liczyć.
Oczyszczacz powietrza a dwutlenek węgla

Należy uczciwie przyznać, że oczyszczacze, skuteczne w redukcji cząstek stałych: pyłów zawieszonych pyłków roślin czy roztoczy kurzu domowego, efektywnie usuwające również lotne związki organiczne, nie są w stanie pochłaniać dwutlenku węgla.
Mogą natomiast przyczynić się do lepszej cyrkulacji mas powietrza w pomieszczeniu, wspomagając np. proces wietrzenia.
Co więcej zarówno Klarta Forste 4, jak i Klarta Stor 3 wyposażone są w niezwykle restrykcyjne algorytmy oceny jakości powietrza, błyskawicznie wychwytujące pojawiające się zanieczyszczenia i dopasowujące tempo pracy oczyszczacza do bieżącej jakości powietrza.
Jeśli więc podczas wietrzenia mieszkania celem pozbycia się CO2, do środka dostaną się też pyły smogowe czy alergeny wziewne, oczyszczacz powietrza Klarta z łatwością zneutralizuje zagrożenia, przywracając zdrowe i czyste powietrze.
Normy CO2 – ile dwutlenku węgla powinno być w pomieszczeniu?

Podczas gdy na zewnątrz minimalny poziom CO2 obecnie oscyluje w granicach 420-430 ppm, szacuje się, że w mieszkaniu, przy przebywających w nim osobach i otwartych oknach, będzie to 700-900 ppm.
Taka wartość wciąż jak najbardziej mieści się w przedziale uznawanym za korzystny. Problem pojawia się, gdy wskutek braku wentylacji, poziom CO2 wzrasta powyżej 1000 ppm. Ta wartość bowiem, zgodnie z normą PN-EN 16798-1:2019-06 uznawana jest za graniczną.
Powyżej tego poziomu zaczynamy odczuwać pierwsze negatywne zmiany samopoczucia.
Jak zatem poziom CO2 przekłada się na to, jak się czujemy?

Jakie są objawy zbyt wysokiego stężenia CO2?

- < 0,06 % / 600 ppm – powietrze w pomieszczeniu uznawane za świeże
- 0,06-0,1 % / 600- 1000 ppm – akceptowalny górny próg CO2 w pomieszczeniu, średnia jakość powietrza
- 0,1 – 0,15% / 1000-1500 ppm – niska jakość powietrza, powietrze duszne, niezbyt świeże
- 0,15 % / 1500 ppm – konieczna wentylacja, senność, bóle głowy, zmęczenie
- 0,2 % / 2000 ppm – zwiększone ryzyko zakażenia wirusami, wyraźne rozdrażnienie
- > 100000 ppm (stężenie powyżej 10 %) stanowi dopiero poziom śmiertelny. W praktyce niezwykle trudny do osiągnięcia
Pierwsze sygnały złego samopoczucia mogą więc pojawić się już powyżej 1000 ppm, a przy 1500–2000 ppm są zwykle wyraźnie odczuwalne.
CO2 a CO (czad) – czym się różnią?

Dwutlenek węgla (CO2) i tlenek węgla (CO), czyli czad, łatwo pomylić, choć to zupełnie różne gazy.
CO2 wydychamy przy każdym oddechu i w domowych stężeniach pogarsza on głównie samopoczucie. Nie jest on natomiast tak groźny dla zdrowia i życia, jak czad (CO).
Czad jest produktem ubocznym niepełnego spalania, np. w piecu, kotle czy kuchence gazowej, i już w niewielkich ilościach zagraża życiu.
Pamiętaj, że czujnik CO2 nie wykryje czadu! Do tego potrzebny jest osobny czujnik tlenku węgla
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Tak, choć polskie prawo jednoznacznie nie wyznacza limitu CO2 dla budynków mieszkalnych, punktem odniesienia jest norma PN-EN 16798-1:2019-06, wskazująca 1000 ppm jako poziom nieakceptowalny, po którym zaczynamy czuć pierwsze objawy nadmiaru dwutlenku węgla w pomieszczeniu.
Warto wietrzyć mieszkanie kilka razy dziennie, otwierając jednak okna na krótkie okresy czasu (max. 10 minut). Intensywne wietrzenie mieszkania przy szeroko otwartych oknach w różnych pokojach usprawnia wymianę powietrza w domu, bez jednoczesnego ochładzania go.
Tak, rośliny obniżają poziom CO2 w powietrzu poprzez proces fotosyntezy. Podczas tego procesu pochłaniają one dwutlenek węgla (CO2) i wodę, a przy udziale światła słonecznego przekształcają je w glukozę (energię do wzrostu) oraz tlen (O2), który uwalniają do atmosfery.